Zencefil🫚
“Bazen en sıradan şeyler, hayatımızda en derin anlamlara dönüşür.”
Zencefil… Kimi insanlar için keskin tadı olan bir baharat, kimisi içinse kış aylarında şifa niyetine içilen bir çay. Benim içinse bambaşka bir anlamı var.
Her hastalandığımda bir bardak zencefilli karışım hazırlarım. O karışımın içinde aklınıza gelebilecek her şey vardır. İlk yudumda boğazım yanar, içim ısınır, yüzüm ekşir ama bir şekilde o karışım bana iyi gelir. Hemen toparlanırım. Yıllardır kendi uydurduğum bu tarif bana çok iyi gelir.
Bir gün, o bardaktan aldığım ilk yudumda aklıma çok değer verdiğim biri gelmişti. Zencefilden nefret eden, hatta zencefilin varlığına katlanamayan birisiydi. Benimse tam o an elimdeki bardağa bakarken kalbimde bir şey kıpırdamıştı. Onun sevmediği bir tadı içimden gülümseyerek yudumlarken fark ettim: Onu düşünüyordum, hatta daha ötesi…
Yıllarca ondan kaçtım. Onu sevmeme rağmen uzaklaştım. İncindiğinin farkındaydım, üzüldüğünün de… Ama yine de adımlarımı geri çektim. Bu ben değildim aslında. İçimde ona verdiğim değer, hissettiğim sevgi hiçbir zaman azalmadı. Fakat bunu ona hissettiremediğim için kendimi yıprattım, içten içe hırpaladım.
Ne oluyordu bana bilmiyordum ama bir şeyden emindim: Onu düşündüğümde sakinleşiyordum. Her aklıma geldiğinde yüzümde istemsiz bir tebessüm beliriyordu. Kaçışların, pişmanlıkların bir yere kadar olduğunu anladım. Çünkü her şeyden kaçsam da ondan kaçamıyordum.
Hastayken elim yine zencefilli karışıma uzanıyordu. Onun sevmediği, hatta nefret ettiği o tadı ben her defasında içmek zorundaydım. Bundan kaçamazdım. Demek ki bu bana bir şey söylüyordu: O karışımı her içtiğimde nasıl iyileşiyorsam, o da beni aynı şekilde iyileştiriyordu. İçimden hiç söküp atamadım.
Ve bir gün kendime söz verdim: Kaçmayacağım. Zencefilli çayı içmekten nasıl kaçmıyorsam, ondan da kaçmayacaktım. Çünkü sonunda anladım… Onu seviyordum.
Hayatımdaki zencefil nasıl benim için en doğru ilaçsa, o da benim ilacımdı. Ve ben de ömrümün sonuna kadar onun ilacı olmak istiyorum. Sanırım bunu okuyacak ve ne düşüneceğini bilmiyorum… Hayatında zencefilin acı kısmını ona sunmuştum, ama unutmasın ki, o zencefil hep acı olmak zorunda değil; bazen en keskin tadı bile sevgiyle yumuşayabilir. 🧸🌟
(Zencefil teorisi)